گلرخ ایرایی از زندان: برای حقوق اولیه انسانی، مجازات و کشته می‌شویم

گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین با انتشار نامه‌ای از تعرض، فحاشی و ضرب و شتم بازداشت شدگان اعتراضات سراسری تا سر حد مرگ سخن به میان آورده و وادار کردن زندانیان سیاسی به ابراز پشیمانی را ادامه پروژه تواب‌سازی دهه ۶۰ خوانده است.

خانم ایرایی در این نامه که روز شنبه ۱۶ اردیبهشت منتشر شده با تشریح نحوه بازداشت، روند بازجویی و محکومیت خود نوشته است که در آگاهی شاپور با تهدید و دست‌درازی ماموران آگاهی، لخت و تفتیش بدنی شده است.

این زندانی سیاسی درباره نحوه بازداشت خود نوشته است: «چهار مهر ۱۴۰۱ حدود یک هفته بعد از کشته شدن مهسا امینی و چهار ماه پس از آزادی‌ام با حمله‌ی نیروهای پلیس‌امنیت درِ خانه شکسته شد و یازده نفر با اسلحه و لگد به سمتم حمله کرده، با ضرب و شتم و فحاشی بازداشتم کردند.»

گلرخ ایرایی با شرح محاکمه خود نوشته پس از آنکه پیشنهاد «ایمان افشاری قاضی شعبه بیست‌و‌شش دادگاه انقلاب» برای نگارش «نامه عفو» را رد کرده است، از سوی آقای افشاری «در همان روز مقرر، که وعده داده بود در صورت تسلیم عفو، حکم آزادی را صادر کند، به هفت سال حبس» محکوم شده است.

او با اشاره به وادار کردن بازداشت شدگان اعتراضات سراسری به امضای تعهدنامه برای آزادی، خطاب به قوه قضایی جمهوری اسلامی نوشته است : «وادار کردن افراد به ابراز پشیمانی مشروعیت از دست‌رفته را باز نمی‌آورد. پشیمانی زمانی شدنی‌ست که فرد دچار شرم باشد، از آنچه کرده است و نمی‌بایست می‌کرد یا دچار غفلت شده باشد، در برابر وظیفه‌ای که به عهده‌اش بود.»

این زندانی سیاسی با کنایه به دستگاه قضایی حکومت ایران نوشته است: «از چه پشیمان باشیم؟ ما که مسکن‌مان زیر خط فقر است و فرزندان‌مان را با تن‌فروشی سیر می‌کنیم و برای هفتاد هزار تومان به دار آویخته می‌شویم و دستان‌مان به حکم شریعت بریده می‌شود، ما که برای حقوق اولیه‌ و سبک زندگی، روابط و پوشش، خوردن و نوشیدن، مجازات و کشته می‌شویم.»

خانم ایرایی بر استقلال نداشتن دستگاه قضایی جمهوری اسلامی تاکید کرده و گفته است: «قوه قضائیه جمهوری ‌اسلامی به مانند دیگر قوا، نهادها و سازمان‌هایش در سیطره‌ استبدادی ارتجاعی است و گماشتگان در هر جایگاه و با هر سمتی برای برخوردهای سلیقه‌ای و اعمال دستورات عوامل اطلاعاتی و سربازان گمنام رژیم آزادی عمل دارند.»

گلرخ ایرایی در پایان نامه خود با هشدار به حکومتی جمهوری اسلامی نوشته در نهایت پشیمانی سهم آنانی خواهد بود که از تاریخ درس نگرفتند و خیزش انقلابی مردم را ندیدند.

خانم ایرایی، فعال مدنی و همسر آرش صادقی است که تاکنون به همراه همسرش بارها به جرم فعالیت‌های مدنی دستگیر و زندانی شده‌اند.

قوه قضاییه جمهوری اسلامی در یکی از آخرین احکام خود برای گلرخ ایرایی او را به اتهام «اجتماع و تبانی علیه نظام» به شش سال حبس و برای اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس محکوم کرده است.