زن‌کشی در یاسوج؛ زنی پنجاه ساله به دست همسرش کشته شد

براساس اطلاعات رسیده به «ایران‌وایر»، زن پنجاه ساله‌ای به نام «صدیقه رازیانی‌پور»، با شلیک گلوله توسط همسرش کشته شده است.

یک فرد مطلع به ایران‌وایر می‌گوید: «خانم رازیانی‌پور متاهل و دارای چهار فرزند بود. سال‌ها توسط همسرش که معلم بازنشسته بود مورد خشونت قرار می‌گرفت. بارها کتکش می‌زد، یه بار دستش را با تبر شکانده  بود. یک‌بار هم طوری موهایش را کشید که بخشی از موها از ریشه کنده شده و حتی پوست سر هم آسیب دیده بود.»

بعد از ظهر روز جمعه ۱۹مرداد۱۴۰۳، برخی رسانه‌های محلی بدون اشاره به نام زن کشته شده و جزییات این اتفاق، اعلام کردند که مردی با شلیک گلوله به همسرش او را کشته است. علت این اتفاق نیز «اختلاف خانوادگی» اعلام شد.

فرد مطلعی که با ایران‌وایر گفت‌وگو کرده است می‌گوید: «صدیقه رازیانی‌پور همسر دوم شوهرش بود. واقعا نمی‌دانیم چرا باوجود مخالفت‌های زیاد خانواده با همسرش که معلم بازنشسته است ازدواج کرد. پسر بزرگشان چند سال قبل با برادرزاده همسر اول پدرش ازدواج کرد و این اتفاق موجب خشم کهنه و چند ساله‌ای در دل همسر این زن شد. به‌شدت با این ازدواج مخالف بود و بارها گفته بود پسرش و برادر صدیقه را که همراهش خواستگاری رفته، در نهایت خواهد کشت. اما قبل از این‌ها هم صدیقه همیشه تحت خشونت بود. همسرش بدبین بود و اصلا به او اجازه نمی‌داد که جایی برود. بارها به‌دلیل همین خشونت‌ها به او گفته بودند از شوهرش جدا شود، اما او همیشه می‌گفت اگر طلاق بگیرم چه بر سر دخترهایم می‌آید. از نظر اقتصادی هم به‌شدت تحت خشونت بودند و شوهرش هیچ‌چیز در اختیارشان نمی‌گذاشت این هم آخر و عاقبتش.»

تماشا در یوتیوب

این تنها زن‌کشی در مرداد۱۴۰۳ نیست. روزنامه «شرق» گزارش کرده است که حوالی یازده و نیم شب ۶مرداد سال جاری، زن جوانی به نام «آمنه (جانه) چوپانی» به دست پدرش کشته شده است.

جانه چوپانی ۲۴ ساله یکی از قربانیان نقض حریم خصوصی است. یکی از زنانی که تنها با ظن ارتباط نامشروع و بدون اینکه دلیل و مدرکی بر این ادعا وجود داشته باشد، صرفا برای حفظ آبرو جان شیرینش را از دست داده است.

این زن جوان و مادر دو کودک خردسال، اهل روستای کوزه‌رش، یکی از روستاهای مزری شهرستان سلماس در استان آذربایجان‌ غربی بوده است.

براساس اطلاعات منتشر شده، همسر جانه برای کارگری به عراق یا ترکیه می‌رفت. عموهای جانه دو هفته پس از کشته شدن این زن جوان با تاکید بر بی‌گناهی او در گفت‌وگو با شرق گفته‌اند: «دو شب پیش از قتل جانه با یکی از پسرعموهایم رفته بودیم خانه پدرشوهرش تا حرف بزنیم. قرار بود فردا صبحش بروند دادگاه، طلاق بگیرند و تمامش کنند. فامیل شوهر جانه برای ما آبرو نگذاشتند. آن شب باید می‌رفتم جایی، فردایش شنیدم که برادرم این کار را کرده، شاخ درآوردم. جنازه را برده بودند پزشکی قانونی ارومیه. خودم را رساندم آنجا اما به‌قدری ناراحت بودم که نتوانستم جنازه جانه را ببینم.»

ایران‌وایر به ویدیویی دست‌یافته که یک دقیقه پیش از مرگ جانه را نشان می‌دهد. او با چهره هراسانش رو به دوربین و کسی که فیلم می‌گیرد به کردی می‌گوید: «به تو چه؟! چرا دست از سر ما برنمی‌داری؟!»

«پردیس ربیعی»، از فعالان حقوق زنان ساکن ایران در حساب کاربری اینستاگرام خود درباره قتل جانه نوشته است: «اهالی محل می‌گفتن خیانت کرده. برادرشوهرش هم همیشه بود تا مته به خشاش بگذارد. آخر سر هم همین برادرشوهر به پدرش و پدر جانه گفته بود که جانه خیانتکار است و به همین دلیل هم سرش را زیر آب کردند.»

شرق نیز نوشته که برادر شوهر جانه، مادر دو دختربچه چهار‌ساله و دو‌ساله، مدعی شده است که جانه در غیاب شوهر با پسرعموی پدرش در رابطه است. هیچ مدرکی هم برای این ادعا وجود نداشته، الا همین پچ‌پچه‌ها و همان فیلم یک‌دقیقه‌‌ و هفت‌ثانیه‌ای. فیلمی که هیچ محتوای خاصی ندارد.

یکی دیگر از عموهای جانه به خبرنگار شرق گفته است: «جانه قبلا چند بار به ما گفته بود که برادرشوهرش اذیتش می‌کند. من گفته بودم عیبی ندارد، هرچه باشد بزرگتر است و جای پدرشوهرت. نمی‌دانستیم چیز دیگری توی سر این مرد است. پسری که خانه جانه بوده هم، فامیل و پسرعموی ماست. کاری داشته رفته خانه جانه. مگر جرمی مرتکب شده؟ ما از او ناراحت نیستیم، ما به او ایمان داریم که کار بدی نکرده است. اگر کاری کرده بود که برادر‌شوهر جانه وقتی رفت داخل خانه، هر دو آن‌ها را همان‌جا می‌کشت.»

در این فیلم چند مرد وارد خانه می‌شوند، مرد بسیار جوانی در سالن ایستاده و بعد دوربین به اتاق خواب می‌رود. لامپ اتاق روشن می‌شود، دو کودک و جانه کنار هم خوابیده‌اند. جانه می‌نشیند و به کردی می‌گوید که کاری نکرده است.

پسرعموها هم همراه برادر‌شوهر جانه آن شب وارد خانه او شده بودند. یکی از همسایه‌ها به شرق گفته است: «شنیدیم پدر جانه به‌محض اینکه پسر‌عمویش را آنجا می‌بیند، می‌زند توی سرش و برمی‌گردد خانه خودش. اما برادر‌شوهر جانه دست‌بردار نیست. فیلم را برای شوهر جانه که آن موقع ترکیه بوده می‌فرستد و برای بسیاری دیگر از آشناها. فیلم در کل کشور پخش شد.»

آزارهای برادر شوهر جانه پیش‌تر هم رخ داده و این زن جوان بارها به خانواده‌ خود گفته بود که وقتی همسرش برای کار به ترکیه می‌رود، برادرشوهرش او را اذیت می‌کند و مدام مقابل خانه‌اش نگهبانی می‌دهد: «جانه با شوهرش اختلافی نداشت، اما وقتی شوهرش برای کار می‌رفت ترکیه، می‌گفت این برادرشوهرش مزاحمش می‌شود. می‌گفت این آدم می‌خواهد آبرویش را ببرد. دو سه ماه خانه خودش بود و بعد می‌آمد خانه پدرش. می‌گفت می‌خواهم از دست این آدم خلاص شوم، طلاق مرا بگیرید. می‌گفت این برادرشوهرش از صبح تا شب جلوی خانه‌اش نگهبانی می‌دهد و نمی‌گذارد هیچ ‌کاری بکند. می‌گفت در خانه زندانی شدم، آخرش خودم را از دست او دار می‌زنم.»

۲۵فروردین‌۱۴۰۲ زن جوانی به نام «مریم سلیمانی»، درست به‌دلیل نقض حریم خصوصی خود توسط پدر و برادرانش کشته شد.

این زن ۳۴ ساله اهل یکی از روستاهای خوی بود و به‌دلیل انتشار ویدیویی که گفته شده بود برای همسرش که در عراق کارگری می‌کرد گرفته بود، پس از تراشیدن موهای سر، ضرب‌وشتم و شکنجه شدید وا داشته شد تا خود را حلق‌آویز کند.

یک فرد آگاه در خصوص ماجرای منجر به قتل مریم پیش‌تر به ایران‌وایر گفته بود: «تصور کنید زنی در خلوت و تنهایی از خودش عکس‌ها و ویدیوهایی بگیرد که خصوصی تعریف می‌شوند. بعد فردی که به خانه آن‌ها رفت‌وآمد داشته، به این تصاویر دسترسی پیدا می‌کند. تصویرها به ابزار تهدید زن جوان تبدیل می‌شوند و وقتی زن به خواست فرد آزارگر که او نیز متاهل بوده و برای کار گچ‌کاری به خانه مریم رفته بوده توجه نمی‌کند، تصاویر را برای همسر او و باقی اهالی روستا ارسال می‌کند.»

به گفته این فرد آگاه، همسر مریم سلیمانی نیز بازگشته بود تا همسر و فرزندانش را نجات بدهد. او بعد از انتشار ویدیو اول به‌خاطر علاقه به همسر و زندگی‌اش گفته بود که فرزند کوچکشان به اشتباه ویدیو را از تلفن همراه همسرش ارسال کرده است؛ چراکه در خودش این ظرفیت را می‌دیده که از همسرش سوال کند و پاسخ بخواهد، اما دریغ که مردم فیلم‌ها را دست‌به‌دست چرخاندند؛ بین در و همسایه، دانش‌آموزان مدرسه و مغازه‌دارها. پشت در خانه‌هایشان، بدن مریم  را به ابزاری برای تنبیه او بدل کردند. سلام و علیک و هر رابطه با خانواده مریم و همسرش را قطع کردند و گفتند باید که برای تطهیر آبروی عشیره. او را بکشند. اتفاقی که سرانجام به دست برادران و پدر مریم به بدترین شکل ممکن افتاد.

۳۱تیر۱۴۰۳، روزنامه «اعتماد» در گزارشی ضمن ابراز نگرانی از افزایش شمار زنان کشته‌شده با انگیزه «ناموسی یا اختلافات خانوادگی» تایید کرد که در سه ماهه نخست سال‌های ۱۴۰۱، ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳، دست‌‌کم ۸۵ زن به دست مردان خانواده خود کشته شده‌اند که در این میان تهران در صدر آمار قرار دارد.

بر اساس این گزارش که روز یکشنبه۳۱تیر منتشر شد، در سه ماه ۱۴۰۳، ۳۵ زن به قتل رسیده‌اند. ذکر این نکته ضرورت دارد که آمار واقعی می‌تواند فراتر از این عدد باشد، زیرا در بسیاری از نقاط کشور زن‌کشی‌هایی رخ می‌دهد که عامدانه خبری از آن به بیرون از منطقه مورد نظر مخابره نمی‌شود.