«سعید معیدفر»، جامعهشناس و دانشیار بازنشسته دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران گفته است: «آموزش عالی بهدلیل مداخلات ناروا و غیراصولی و بدون برنامهریزی و براساس نگاهها و رویکردهای ایدئولوژیک، وضعیت بسیار وخیمی دارد؛ از اساتید گرفته تا دانشجویان و درسها وضعیت وخیم است.»
او تاکید کرده: «هرچه افراد نخبه و کارآمد داشتیم را از دانشگاه بیرون انداختهاند و هرچه آدم متوسط و ضعیف بوده، به دانشگاه چپانده شده است.»
به نوشته «هممیهن»، معیدفر با اشاره به وضعیت دانشگاهها در سالهای اخیر گفته است: «دیگر نخبگان ما احساس خوبی ندارند، بسیاری از آنها ترجیح میدهند رها کرده و بروند و برخی ترجیح میدهند اصلا به دانشگاه نیایند و برخی دیگر الان بیرون دانشگاه در حال کار کردن هستند.»
او اشاره کرده: «در سالهای اخیر تمام حوزههای دانشگاه در اختیار حراست قرار گرفته است و اساس دانشگاه پادگان شده و وقتی وارد دانشگاه میشدی حس میکردی وارد پادگان شدهای، چراکه جای علم و تبادل اطلاعات و دادهها نبود. استاد را میترسانند و دانشجو را اخراج یا تحریم میکنند. اساتید شایسته را اخراج میکنند و افرادی که شایستگی قرار گرفتن در مقام استادی را ندارند، وارد دانشگاه میکنند.»
این جامعهشناس با اشاره به بحث وقاق ملی که از سوی حاکمیت جمهوری اسلامی مطرح شده گفته است: «حال میخواهیم چه کنیم؟ آیا منظور از وفاق این است که میخواهیم افراد موثر را به دانشگاه برگردانیم و در کنار افراد ضعیفی بنشانیم که جایگاه و شان آنها حضور در دانشگاه نیست؟ آیا میخواهیم چنین کاری کنیم و سپس نام آن را "وفاق" بگذاریم؟ یا اینکه میخواهیم مشخصا بررسی کنیم که چه بلایی بر سر دانشگاه و آموزش عالی در سالیان گذشته آمده است و بهسرعت این خون کثیف را از بدن بیرون کنیم، سپس خون سالم به آن تزریق کنیم؟»
معیدفر با بیان اینکه وقتی میخواهیم وارد اقدام شویم و مشکلات و بحرانهایی که در عرصههای مختلف اعم از مسائل و آنچه در دانشگاهها آوار شده است حل کنیم، دیگر بحث وفاق معنایی ندارد، ادامه داده: «درحالحاضر ما در تمام عرصهها مشکلات بسیار حادی داریم که اگر با فوریت به آنها رسیدگی نشود، تقریبا باید گفت، فرصتها را برای همیشه از دست دادهایم.»
او درباره تجربه خود در محیط دانشگاه گفت: «من از سال ۹۰ بهطور کلی دانشگاه را رها کردم، چراکه احساس کردم دیگر نمیتوان آنجا نفس کشید. احساس کردم فضای سالمی نیست، بهدلیل اینکه دیگر آنجا دانشگاه و یک محیط فعال، نقاد و پرتحرک و عرصهای که بتواند به حل مسائل کشور کمک کند نبود، بلکه دکانی برای عدهای شده است که نهایتا یک پروپاگاندایی برای توده داشته باشند.»
دانشیار بازنشسته دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران اشاره کرد: «همین چند وقت پیش بحث بر سر این بود که یکی از مسوولان اجرایی ما که باید تمام وقت خود را صرف امور اجرایی کشور کند استاد تمام دانشگاه شده است. مشخص است در این شرایط دیگر دانشگاه محل کسب دانش نیست، بلکه محل توزیع رانت، پوزیشن و تبلیغات برای یک عده خاص است و واقعا کارکرد دانشگاه درحالحاضر از بین رفته است.»
معیدفر در ادامه گفته است: «درواقع باید گفت بهترینها الان بیرون دانشگاه هستند و متوسطها و ضعیفها در دانشگاه؛ چراکه دانشگاه فقط مکانی شده است تا عدهای بیایند و مدرکی گرفته و عنوان استادتمام یا آقای دکتر بگیرند و به هر حال آن وظیفه اصلی و نقش اصلی که باید داشته باشند را ندارند. دانشگاه یک تابلوی تزیینی شده است که هیچ کارکردی ندارد. گرچه قبلا هم کارکرد دانشگاه در جامعه ضعیف بود، اما الان دیگر هیچ نقشی ندارد و فقط نقش تولید مدرک دارد و نقش اینکه عدهای بیایند و در کنار عناوین خود یک عنوان دیگر هم بگیرند را دارد.»
او تاکید کرده: «دانشگاه درحالحاضر وضعیت کسی را دارد که در حال احتضار است، در شرایط احتضار نمیتوان گفت بیایید رفیق باشیم و پستها را با هم توزیع کنیم، اگر چنین منظوری از "وفاق در دانشگاه" داریم، باید گفت چنین نگاهی کاملا اشتباه است چراکه بههیچوجه پذیرفته نیست که برای عرصههایی که درگیر بحران جدی هستند و نفسهای آخر را میکشند، درباره "وفاق" به این معنا صحبت کنیم. این خطای بزرگی است.»
معیدفر خاطرنشان کرده: «براساس آنچه در کابینه اتفاق افتاده است، میتوان این را فهمید که افراد وابسته به جریانات مختلف را بدون در نظر گرفتن شایستگی در کنار هم بنشانیم و کابینهای تشکیل دهیم و به آن بگوییم کابینه ترکیبی است.»
از بخش پاسخگویی دیدن کنید
در این بخش ایران وایر میتوانید با مسوولان تماس بگیرید و کارزار خود را برای مشکلات مختلف راهاندازی کنید
با ایرانوایر همکاری کنید
ویدیوها و مطالب خود را برای ما بفرستید
ثبت نظر