بازداشت محمد زمان کامروا، از فعالان صنفی بازنشستگان در اهواز

منابع خبری مستقل از بازداشت «محمدزمان کامروا»، از بازنشستگان سازمان تامین اجتماعی و از شرکت‌کنندگان در تجمعات صنفی بازنشستگان در اهواز خبر می‌دهند.

کانال تلگرامی «اتحادیه آزاد کارگران» نوشت آقای کامروا روز شنبه ۱۹مهر۱۴۰۴ به دست ماموران اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شده است.

نزدیکان او می‌گویند از زمان بازداشت تاکنون از محل نگهداری و وضعیت او بی‌خبر هستند و بعد از چند ساعت بی‌خبری از این فعال بازنشسته وقتی به محل زندگی او مراجعه کردند متوجه به‌هم ریختگی منزل شدند.

این فعال بازنشسته ساعاتی بعد از بازداشت در یک تماس تلفنی کوتاه به خانواده خود اعلام کرده که توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت شده است.

محمد زمان کامروا برای ارائه آخرین دفاعیه خود در پرونده‌ای با دو اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» به جلسه ۱۵ مهر در شعبه ۱۳بازپرسی دادگاه اهواز احضار شده بود.

این بازنشسته تامین اجتماعی پیش‌تر در سال ۱۴۰۲ همراه با شماری از دیگر بازنشستگان به اتهامات مشابه محاکمه و در دادگاه انقلاب اسلامی اهواز به سه سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

علاوه بر محمد کامروا منزل دو فعال صنفی بازنشستگان در تهران نیز توسط ماموران وزارت اطلاعات تفتیش شده و برخی وسایل آن‌ها نیز ضبط شده است.

«سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و حومه« روز  ۱۷ مهر۱۴۰۴  خبر داد که ماموران وزارت اطلاعات به منزل «ژاله روح‌زاد» و «اسماعیل گرامی«، دو فعال صنفی بازنشستگان، در تهران یورش برده و برخی از لوازم الکترونیکی آنها را توقیف کرده‌اند.

بر اساس این گزارش، ژاله روح‌زاد در واکنش به این اقدام ماموران خواستار دریافت رسید رسمی برای وسایل ضبط‌شده شد، اما ماموران از ارائه رسید خودداری کردند.

به گفته سندیکا، «این رفتار موجب مشاجره و در پی آن، بروز تنش عصبی شدید برای او شد.»

بر اساس این گزارش پس از خروج نیروهای امنیتی و با تداوم وضعیت نامساعد جسمی و روحی ژاله روح‌زاد، با توجه به سابقه بیماری قلبی‌اش، به بیمارستان منتقل شده و پزشکان پس از انجام بررسی‌های اولیه اقدام به آنژیوگرافی کردند. این فعال صنفی بعد از انجام آنژیوگرافی به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شد.

بازنشستگان تامین اجتماعی، کشوری و لشکری در سال‌های گذشته در اعتراض به مطالبات صنفی خود به شکل مداوم دست به اعتراضات خیابانی زده‌اند؛ اعتراضاتی که پاسخی جز سرکوب و احضار و بازداشت به آن داده نشده است.