دور تازه اعتصاب و اعتراض پرستاران مشهد

روز چهارشنبه، ۲۱آبان۱۴۰۴ صدها پرستار شاغل در چند بیمارستان مشهد برای سومین روز پیاپی مقابل ستاد مرکزی دانشگاه علوم پزشکی این شهر اعتصاب و تجمع اعتراضی برگزار کردند.

دور تازه اعتراضات پرستاران در این شهر در حالی وارد سومین روز خود شد که پیش‌تر شماری از پرستاران در شهرهای کرمانشاه، یاسوج، مشهد، تبریز، اهواز و سنندج در اعتراض به شرایط دشوار شغلی و معیشتی خود دست به اعتراض زده بودند.

پرستاران معترض شعارهایی چون «پرستار نباشه سیستم از هم می‌پاشه»، «مسوول بی‌کفایت استعفا استعفا»، «پرستار له میشه، جیب ستاد پر میشه» و «تعرفه حق ماست، پولش توی جیب شماست»، سر دادند.

به گفته «محمد شریفی‌مقدم»، دبیرکل خانه پرستار و همچنین بر اساس  گزارش‌های کاریابی‌ها، سالانه حدود ۳هزار پرستار از ایران مهاجرت می‌کنند.

پرستاران معترض به «اجرای ناقص قوانین پرستاری، تعرفه‌های پایین و تعویق در پرداخت‌ها، بی‌توجهی به فوق‌العاده‌های خاص، اختلاف زیاد میان کارانه پزشکان و پرستاران و نیز سختی کار» معترض هستند.

پرستاران معترض در مشهد، در روزهای ۱۹ و ۲۰آبان۱۴۰۴ نیز مقابل بیمارستان «قائم» و در محوطه بیمارستان «رضا» تجمع کرده بودند اما تعداد پرستاران حاضر در تجمع روز چهارشنبه بیشتر از روزهای قبل گزارش شده است.

«علاءالدین رفیع‌زاده»، رییس سازمان اداری و استخدامی کشور و معاون «مسعود پزشکیان»، همراه با «حسن حسینی» فرماندار مشهد در سومین روز این اعتصاب درمیان پرستاران معترض حاضر شده و خواهان آن شدند که به اعتصاب پایان دهند. 

معاون مسعود پزشکیان وعده داد که «منابع لازم برای پرداخت فوق‌العاده خاص نیست»؛ اظهارنظری که فریاد و خشم پرستاران حاضر در تجمع را به‌دنبال داشت.

بخشی از اعتراضات پرستاران در سراسر کشور به بحران «کمبود نیروی انسانی» در این گروه مرتبط است. پرستاران معترض در بیانیه‌ای با اشاره به این بحران نوشته‌اند: «کمبود نیروی انسانی در بسیاری از واحدهای درمانی، منجر به افزایش حجم کار، خستگی و اضافه‌کاری‌های اجباری شده است که در نهایت می‌تواند بر کیفیت خدمات به بیماران اثر منفی بگذارد.»

در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: «خدمات درمانی نتیجه‌ همکاری و تلاش همه اعضای تیم درمان است. از این‌رو، خواستار بازنگری در نظام تعرفه‌گذاری و پرداخت‌ها هستیم تا عدالت واقعی میان پزشکان و دیگر اعضای کادر درمان برقرار گردد. تحقق این امر موجب افزایش انگیزه، همبستگی و رضایت شغلی در محیط‌های درمانی خواهد شد.»

این پرستاران همچنین با اشاره به تاخیر در پرداخت نوشتند: «تاخیر در پرداخت معوقات، فشار اقتصادی و روحی قابل توجهی بر نیروهای درمانی وارد کرده است. خواهشمندیم سازوکار مشخص و زمان‌بندی شفافی برای پرداخت‌ها تعیین گردد تا آرامش و ثبات کاری در محیط‌های درمانی حفظ شود.»

«سلام ستوده»، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی نیز در گفت‌وگو با وب‌سایت «رویداد۲۴» با اشاره به مهاجرت گسترده در میان پرستاران و دیگر بخش‌های کادر درمان، گفته «۱۵هزار کادر درمان در پنج‌سال گذشته از ایران رفته‌اند.»

اجرای ناقص قوانین پرستاری از جمله ثبت اقدامات و کار‌های پرستاران به نام پزشكان، تعرفه‌های پایین و تعویق در پرداخت‌ها، بی‌توجهی به فوق‌العاده‌های خاص، اختلاف زیاد میان کارانه پزشکان و پرستاران و نیز سختی کار از جمله شیفت‌های طولانی و فشار کار بالا به‌دلیل کمبود پرستار نسبت به بیمار، از دلایل بروز اعتراضات پرستاران بوده است.

قانون «تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری» که پس از سال‌ها پیگیری تصویب و در دولت سیزدهم اجرایی شد، قرار بود بخشی از تبعیض میان پزشکان و پرستاران را از میان بردارد؛ اما بنا به گفته فعالان صنفی، اجرای آن ناقص و ناهماهنگ بوده است.

یکی از پرستاران معترض در گفت‌وگو با «ایلنا» بر اجرای «تعرفه‌گذاری فقط روی کاغذ» تاکید کرده و گفته است: «در عمل یا پرداختی نداریم یا آن‌قدر ناچیز است که حتی اضافه‌کاری هم جبران نمی‌شود.»

شرایط تورم فزاینده ایران موجب شده بسیاری از پرستاران به‌رغم کار کردن در شیفت‌های ۱۲ تا ۱۸ ساعته، مجبور باشند شغل دومی هم برگزینند.

گزارش‌ها در ایران حاکی از آن است که حدود ۳۰هزار پرستار در ایران شغل پرستاری را رها کرده و به دیگر مشاغل از جمله راننده تاکسی اینترنتی روی آورده و یا خانه‌نشین شده‌اند.

در یک سال گذشته وزارت بهداشت در چند نوبت وعده داده که پرداخت معوقات در دستور کار است و اصلاح نظام پرداخت در حال بررسی است. اما هنوز برنامه عملی مشخصی ارایه نشده است.