کمبود خوابگاه دانشجویی در خراسان شمالی؛ دو حمام براي 300 دانشجو

استان وایر: دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه های خراسان شمالی همچنان با کمبود خوابگاه مواجه هستند و در خوابگاه های موجود نیز امکانات بهداشتی و رفاهی نیز چنان محدود است که در یک خوابگاه دختران که 330 دانشجو در آن سکونت دارند تنها دو حمام موجود است.

روزنامه خراسان شمالی گزارش داده است که اين روزها "اسکان" يکي از مهم ترين دغدغه هاي دانشجويان غير بومي این استان است و درحالی که وجود خوابگاه هاي مناسب از حداقل خواسته هاي هزاران دانشجوي غير بومي خراسان شمالي است اما "به جرأت مي توان گفت که دانشجويان بيش از 40 دانشگاه و موسسه آموزش عالي استان خراسان شمالی از وجود خوابگاه مناسب محروم هستند."

هر چند که در اين ميان فقط دانشگاه دولتي بجنورد توانسته است دو خوابگاه طبق استاندارد هاي وزارت علوم احداث کند اما دانشگاه هاي ديگر استان خراسان شمالی نتوانسته اند خوابگاه هاي استانداردي را براي دانشجويان تامين کنند و با اين وجود، طبق سياست هاي وزارت علوم بايد تامين خوابگاه به بخش خصوصي سپرده شود اما آن چه جاي تامل دارد اين است که اکنون در خراسان شمالي ساختماني که کاربري خوابگاه داشته باشد، وجود ندارد و دختران و پسران دانشجو در آپارتمان هايي به نام خوابگاه و با کمترين امکانات و بالاترين هزينه ها روزگار مي گذرانند.

بنابراین گزارش اين موضوع سبب شده تا "بسياري از دانشجويان دختر و پسر که تعدادشان هم کم نيست به دنبال خانه دانشجويي باشند و شنيده ها حاکي از آن است که 80 درصد از 386 دانشجوي غير بومي ورودي جديد دانشگاه دولتي بجنورد در خانه هاي دانشجويي ساکن شده اند."

نظافت تعطيل

به نوشته روزنامه خراسان شمالی، پسران دانشجو ترجيح مي دهند در خانه هاي دانشجويي ساکن شوند و به قول خودشان کمتر هزينه بپردازند و به دليل استقبال نکردن دانشجويان از اسکان در خوابگاه هاي خودگردان اکنون فقط يک خوابگاه در بجنورد براي دانشجويان پسر وجود دارد.

گزارش نویس این روزنامه در گزارشی میدانی از خوابگاه های دانشجویی موجود در بجنورد نوشته است: ساعت 2 بعد از ظهراست که به خيابان مدرس مي روم؛ جايي که تنها خوابگاه پسران دانشجو در آن قرار دارد. محوطه پر از وسايل از قبيل بخاري و يخچال است که به راحتي نمي شود از کنار آن ها عبور کرد. وارد يکي از واحدها مي شوم. يکي از دانشجويان مي گويد: خودتان مي بينيد اوضاع خوابگاه چطور است. اصلاً اين جا نظافت نمي شود. شلوغي اتاق ها را ببينيد، در يک اتاق کوچک 6 نفر ساکن شده اند و جايي براي نشستن وجود ندارد. وارد يکي ديگر از واحدهاي دانشجويي که مي شوم ناگاه چشمانم به پنجره اي مي افتد که پوشيده شده و اتاق ها را بسيار تاريک کرده است.

يکي از دانشجويان مي گويد: در سال هاي گذشته اين جا خوابگاه دختران دانشجو بوده و براي همين تمامي پنجره ها هم پوشيده شده و هيچ نوري ندارد و در عمل فقط به ظاهر پنجره دارد و بس. يکي ديگر از دانشجوها به جمع ما اضافه مي شود و مي گويد: از يخچال هاي قديمي و فرسوده خوابگاه دختران استفاده مي کنيم در حالي که دانشگاه چند يخچال نو خريداري کرده است و آن ها را در انبارها نگه مي دارد.

نظارت نمي شود

در واحد ديگر خوابگاه، دانشجويي با گلايه از نظارت نداشتن دانشگاه بر وضعيت اين خوابگاه مي گويد: براي يک سال تحصيلي يک ميليون تومان هزينه مي پردازيم و اگر خانه دانشجويي اجاره کنيم هزينه اش کمتر مي شود. او ادامه مي دهد: خودتان نگاه کنيد در هر واحد 15 دانشجو مستقر هستند و با کمترين امکانات رفاهي و در اين شلوغي نه مي شود درس خواند و نه مي توان زندگي کرد.از خوابگاه بيرون مي آيم که دانشجويي به من مي گويد: دانشگاه دولتي خوابگاه دارد ولي به سال اولي ها نمي دهند و در ترم هاي بالا اگر معدل مان بالا باشد مي توانيم از خوابگاه پرديس دانشگاه استفاده کنيم.

خبري از نگهبان نيست

ساختمان هاي قديمي با راهروهاي پر از رطوبت و آشپزخانه هاي آلوده و بي نظم مکاني هايي هستند که دختران دانشجوي غير بومي در آن ها ساکن هستند.وارد يکي از خوابگاه هاي ويژه دختران دانشجو مي‌شوم؛ خوابگاهي که تابلويي بر سر در آن وجود ندارد و خبري از نگهباني کنار در ورودي نيست تا مرا بازخواست کند و حداقل علت ورودم را بپرسد. ياد خانواده هايي مي افتم که به دنبال مکان امني براي سکونت دختران شان در شهر غريب هستند و اين وضعيت، با آن چه که دانشگاه ها تحت عنوان نظارت بر خوابگاه ها به زبان مي آورند بسيار متفاوت است.ساختمان مسکوني با نماي سفيد و سنگي و دانشجوياني که به جاي درس خواندن جمع شده اند تا خودشان خوابگاه شان را نظافت کنند. در حال شستن فرش اتاق هاي شان هستند.

دو حمام برای 300 دانشجو

يکي ديگر از دانشجويان مرا به داخل ساختمان مي برد؛ سالني پر از جمعيت که به زحمت مي توانم از بين دانشجويان عبور کنم و علت اين شلوغي و صف طويل را جويا مي شوم که در جواب مي شنوم؛ 300 دانشجو هستيم فقط با 2 حمام و با اين حال يکي از حمام ها هم خراب شده است و نسبت به تعمير آن نيز توجهي نمي شود.

يکي ديگر از دانشجويان با اعتراض مي گويد: مشکل صف هاي طولاني سرويس بهداشتي و حمام براي همه دانشجويان دختر ساکن در خوابگاه وجود دارد.

به سمت تنها آشپزخانه اين خوابگاه مي روم. نمي دانم اين دختران دانشجو چگونه مي توانند با 2 اجاق گاز در اين جا پخت و پز کنند. يکي از دختران دانشجو عنوان مي کند: در هر گوشه خوابگاه دختران دانشجو به شکلي وقت شان در صف ها به هدر مي رود.

اين جا خبري از آسايش نيست و قرار است هر اتفاقي در اين جا بيفتد به جز درس خواندن.وارد اتاقي مي شوم که در آن شيشه اي است. برايم جالب است در سکوريت ورودي چند اتاق است؛ اتاق هايي تنگ و تاريک که در هر گوشه آن ها تخت چيده شده است.اتاق ها حتي کمد ندارند و وسايل دانشجويان هم ميهمان ناخوانده اتاق ها شده است. همه دختران دانشجو از هزينه بالايي که بابت اسکان در يک ترم تحصيلي بايد بپردازند و نبود امکانات رفاهي گلايه دارند.

خوابگاه استاندارد نداريم

دکتر بهرام بي باک معاون دانشجويي- فرهنگي دانشگاه علوم پزشکي استان خراسان شمالی فقط به اين نکته اکتفا مي کند که در خراسان شمالي خوابگاه دانشجویی استاندارد نداريم و ساختمان هايي که اکنون دانشجويان استان در آن ها ساکن شده اند با کاربري خوابگاه احداث نشده و اين موضوع بارها در کميسيون هاي دانشجويي استانداري و فرمانداري مطرح شده است.