یک زوج مهندس و نویسنده به نامهای «فرشاد سرایی» و «شیما اعظم فرزان» که پیشتر در جریان اعتراضات زن زندگی آزادی بازداشت و محاکمه شده بودند، بعد از معرفی خود به شعبه اجرای احکام دادسرای «اوین»، به زندان اوین منتقل شدهاند. یکی از دوستان نزدیک این خانواده در گفتوگو با «ایرانوایر»، جزییات پروندهسازی علیه این زوج توسط نهادهای امنیتی را مطرح کرده است.
***
بازداشت و پروندهسازی علیه شهروندان ایران در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» ابعاد گستردهای داشت که شاید بخش زیادی از آن همچنان افشا نشده باشد. یکی از دوستان نزدیک فرشاد سرایی در گفتوگو با ایرانوایر میگوید: «فرشاد و همسرش ۱۶ آبان ۱۴۰۱ وقتی همراه با تنها فرزندشان، رامتین ۱۷ ساله به فرودگاه بینالمللی تهران رفته، با وجود این که گیت آخر که به گیت سپاه مشهور است را هم رد کرده بودند، توسط یک نیروی امنیتی برای بازجویی به اتاق دیگری فرا خوانده شدند.»
مامور امنیتی فرشاد سرایی و همسرش را به نام صدا میزند و بعد از آن که آنها را به اتاق دیگری هدایت میکنند، به این زوج گفته میشود ممنوعالخروج هستند: «به او گفته شده بود به عنوان یکی از معترضان، شناسایی شده و با اتهامات امنیتی مواجه هستید. فرشاد و شیما را از همانجا با چشم بسته به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل میکنند.»
دوست فرشاد سرایی میگوید ماموران امنیتی تمامی تلفنها، لپتاپها، چمدانها و وسایل این زوج را ضبط کرده و فرزند ۱۷ ساله آنها را هم در حالی که بسیار نگران والدینش بوده، به مدت یک هفته در یکی از خانههای امن اداره اطلاعات نگهداری کرده بودند: «بچه را یک هفته چشم بسته بازجویی کردند که پدر و مادرش چه کار میکنند و با چه کسانی ارتباط دارند و در نهایت هم بعد از یک هفته، شماره تلفن خواهر همسر فرشاد را گرفته و آدرسی به او داده بودند. بچه ۱۷ ساله را با ماشین به آن آدرس برده و پیاده کرده بودند.»
به گفته این فرد آگاه، فرشاد و شیما هم به مدت ۵۰ روز در بند ۲۰۹ زندان اوین تحت بازجویی نیروهای امنیتی بودهاند: «به آنها اتهام زده بودند که جاسوس هستید و قصد داشتهاید اطلاعات- در واقع رزومه کاری این زوج که آرشیو پروژههایی بوده که انجام داده بودند- را همراه خود خارج کنید. از مصادیق اتهاماتشان هم دنبال کردن سایتها و کانالهای خبری فارسی خارج از کشور یا کامنتهایشان برای برخی خبرنگاران بوده است.»
پروندهسازی علیه یک خانواده عاشق ایران
منبع نزدیک به خانواده فرشاد سرایی میگوید آن دو مثل بسیاری از ایرانیان، منتقد و مخالف ساختارهای بوده اما هرگز فعال سیاسی نبودهاند: «آنها به عنوان اعضای جامعه مدنی ایران در اعتراضات زن، زندگی، آزادی حضور داشتند.»
به گفته این فرد آگاه، فرشاد سرایی انسانی فعال، قابل اعتماد، عاشق محیطزیست، امدادگر حیوانات و شیفته خاک وطن است.
او در ادامه به سابقه رفاقت و همکاری خود اشاره میکند: «من و فرشاد سالها قبل همکار بودیم. مدتها در یک شرکت مهندسی نفت و گاز با هم کار کردیم تا زمانی که من مهاجرت کردم. فرشاد بعد از این که من از ایران رفتم، درسش را تا دکترای مهندسی سیستمهای انرژی با گرایش انرژی و محیط زیست ادامه داد. همسر او هم در مقطعی همکار ما بود. او هم چهره متخصصی است. فرشاد و همسرش بیش از ۲۰ سال سابقه کار طراحی و نظارت مهندسی در پروژههای نفت، گاز، پتروشیمی و عمرانی در ایران داشتند و هر دو از مهندسان پایه یک ارشد سازمان نظام مهندسی ساختمان و گاز استان تهران بودند.»
بر اساس مدارکی که در اختیار «ایرانوایر» قرار گرفتهاند، دادگاه بدوی انقلاب اسلامی استان تهران شعبه ۱۵ به ریاست قاضی «ابوالقاسم صلواتی» فرشاد سرایی و همسرش شیما اعظم فرزان را با اتهامات «جاسوسی»، «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی» و «توهین به مقدسات»، به ترتیب به ۱۷ و شش سال حبس تعزیری محکوم کرده است.
این احکام در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر دادگاه انقلاب اسلامی استان تهران به ریاست قاضی «عباس علی حوزان» عینا تایید و بر اساس «قانون تجمیع مجازاتها»، حکم ۱۰ سال برای فرشاد سرایی و پنج سال برای شیما اعظم فرزان قابل اجرا اعلام شد.
منبع نزدیک به فرشاد سرایی به «ایرانوایر» میگوید: «این زوج که هر دو چهرههای علمی هستند، هرکدام چندین عنوان کتاب علمی منتشر کرده و دغدغه وطن، محیطزیست و حقوق حیوانات را دارند، ۵۰ روز زیر شدیدترین بازجوییها بودهاند و پرونده عجیبی علیه آنها درست شده است. قوه قضاییه جمهوری اسلامی بعد از ۵۰ روز، در تاریخ پنج دی ۱۴۰۱ یک وثیقه سه و نیم میلیارد تومانی از آنها گرفته و اعلام کردند تا زمان اجرای حکم به صورت موقت آزاد خواهند بود.»
اجرای حکم
حکم زندان شیما اعظم فروزان اواخر شهریور ۱۴۰۳ به او ابلاغ شد و او دوم مهر ۱۴۰۳ خود را به دادسرای مقدس زندان اوین معرفی کرد.
دوست نزدیک سرایی به «ایرانوایر» میگوید: «شیما زنی متخصص و بسیار قوی است. آنها خوشبختانه موفق شدند وسایل توقیف شده خود را در زمان بازداشت از نیروهای امنیتی پس بگیرند که شامل پاسپورت رامتین، فرزند نوجوانشان هم بود. رامتین را در ادامه همان سفر به خارج از ایران فرستادند تا در یک مدرسه شبانهروزی درس بخواند، هرچند که به دلیل سن حساس او، من بسیار نگرانش هستم؛ بهویژه که والدینش هر دو در زندان هستند.»
او میگوید در طول دو ماهی که شیما در بند زنان زندان اوین بوده، با شماری از کنشگران حقوق بشر و مدنی و سیاسی زندانی، از جمله «نرگس محمدی» و «سپیده قلیان» همبند است: «شیما در ویدیوی کوتاهی که قبل از اعزام به زندان ضبط کرده است، میگوید زندانهای ایران پر هستند از آزاد زنان و آزاد مردانی که محبوسند. من هم میروم تا با افتخار در کنار آنها باشم. پاینده ایران!»
«صالح نقرهکار»، دبیر کمیته حقوق بشر «کانون وکلای ایران» وکالت این زوج بازداشت شده را بر عهده دارد و بر اساس اطلاعات رسیده به «ایرانوایر»، درخواست اعاده دادرسی در این پرونده را به دیوان عالی کشور ارایه کرده است: «بررسیهای وکلا نشان میدهند که اتهامات انتسابی به این زوج هیچ مستندی ندارند؛ یک پروندهسازی تمام عیار که بر اساس آنچه در فضای مجازی ثبت شده و آرشیو پروژههای انجام شده توسط این زوج در لپتاپشان علیه آنها درست شدهاند. هر چهره آکادمیکی طبعا وقت خروج از کشور چنین مدارکی را همراه خواهد داشت؛ مدارکی که برچسب محرمانه ندارند و مشخص نیست بر چه اساسی بهعنوان مصداق جاسوسی در نظر گرفته شدهاند.»
فرشاد سرایی روز ششم آبان ۱۴۰۳، بعد از این که همراه با وکیلش نزد قاضی «علی رازینی»، رییس شعبه دادگاه دیوان عالی رفت تا در خصوص ناعادلانه بودن حکم صادر شده برای او و همسرش صحبت کند، به دادسرای مقدس اوین جهت اجرای حکم مراجعه کرد و از همان جا عازم زندان اوین شد.
از بخش پاسخگویی دیدن کنید
در این بخش ایران وایر میتوانید با مسوولان تماس بگیرید و کارزار خود را برای مشکلات مختلف راهاندازی کنید
ثبت نظر